MHC Udenhout
header foto
 
Ingezonden Post

Volledig van streek door het getetter langs de lijn

20-10-2014

Door: Gijs van Oosten

Gijs van Oosten (1963) studeerde Economie en werd sportjournalist. Hij werkte bij Leidsch Dagblad, Haarlems Dagblad en de GPD. Als verslaggever bezocht hij vijf keer de Olympische Spelen. Met judoka Dennis van der Geest schreef hij het sportboek Los. Sinds begin 2014 is Gijs hoofdredacteur van hockey.nl. Hij is getrouwd en heeft twee hockeyende dochters.  

foto David van Dam

 

Het zal de meeste mensen zijn ontgaan maar  deze week (4-12 oktober) is het de Week van de Scheidsrechter voor alle basketballers, handballers, judoka’s, korfballers, tafeltennissers, voetballers, volleyballers, wielrenners, zwemmers inclusief waterpoloërs en hockeyers.

De gedachte is om alle sporters en supporters hun waardering te laten uiten voor de scheidsrechters die alle wedstrijden in de genoemde sporten mogelijk maken. Een mooi moment voor hockeyouders om stil te staan bij hun waardering voor de scheidsrechter.

 

 

Steeds vaker hoor ik dat hockey steeds meer op voetbal gaat lijken. Daarmee wordt vooral de rol van ouders langs de lijn bedoeld. Want ook hockeyouders laten zich niet onbetuigd als ze het niet eens zijn met de beslissing van de arbiters.

Het merkwaardige is dat ouders dit doen zonder dat hun kinderen hier om vragen. Sterker, de praktijk leert dat kinderen het vreselijk vinden als ouders dit doen. Toch blijven ouders 'lekker'  tetteren langs de lijn, alsof hun levens ervan afhangen. Het lijkt wel alsof het de ouders in de eerste plaats om winnen en verliezen gaat en niet om het spelplezier van hun kinderen.

Volwassen scheidsrechters kunnen tegen een stootje. Verbaal geweld is te allen tijde af te keuren maar zij laten het van zich afglijden. Ik kan daar over meepraten, want ik fluit zo af en toe ook jeugdwedstrijden op de vereniging van mijn kinderen en heb genoeg ervaring met gillende ouders.

Bij veel verenigingen fluiten A- en B-junioren wedstrijden van C- en D-junioren. Ze hebben een online-cursus gedaan en een spelregelexamen met goed gevolg afgelegd. Dit doen zij in de eerste plaats omdat de club het verplicht stelt, niet omdat ze er enorm veel zin in hebben. Of het leuk is, daar hebben ze geen idee van, dat moeten ze in het veld ervaren.

Daar gaat het voor de meeste jonge scheidsrechters, de natuurtalenten uitgezonderd, mis. Ze zijn weliswaar uitgerust met voldoende spelregelkennis, ervaring als scheidsrechter missen ze begrijpelijkerwijs. Ze verdienen ondersteuning, begrip en aanmoediging bij hun eerste schreden als scheidsrechter.

Hemeltergend en ronduit verwerpelijk vind ik het gedrag van sommige ouders die deze kinderen - onzeker als ze zijn voor hun eerste wedstrijd die ze moeten fluiten - terroriseren, beschimpen en vernederen. Sommige coaches, vaak ook ouders, kunnen er overigens ook wat van.

De meeste A- en B-junioren krijgen zo niet eens de kans om het fluiten van wedstrijden leuk te vinden. Die lol wordt hen meteen ontnomen door ouders die zelf zouden zakken voor het spelregelexamen. Niet zelden lopen de juniorenarbiters volledig van streek van het veld.

Een schande vind ik het. Stoppen met die onzin! Juist deze hockeyouders zouden zich aangesproken moeten voelen om ook waardering te hebben voor de scheidsrechter die onbaatzuchtig de wedstrijd van hun kinderen fluit. Als ze dat niet kunnen opbrengen, dan horen ze op geen enkel sportveld thuis.



Agenda

Nog geen agenda punten.

Hoofdsponsoren

 

Copyright - MHC Udenhout | Powered by LISA